Een van de eerste wapenfeiten van Stichting Zuudwest 7, initiatiefnemer van t Uus van t Zeêuws, was de uitgave van een volledig Zeeuwstalig magazine in 1997. Dat werd Noe gedooopt, een naam die een breuk beloofde met de tot dan toe vaak wat oubollige streektaalliteratuur. En die breuk kwam er. In Noe verschenen reportages over obscure hardcorefeesten in de polder, echt goeie poëzie, interviews met oud-beroepswielrenners over dopinggebruik, er werd in het Zeeuws gevreeën, gerapt en gevloekt.
Na 24 nummers van 40 pagina’s van kaft tot kaft in het Zeeuws (dat is een stapel dialectliteratuur zo dik als het Zeeuwse woordenboek) hield de redactie er in 2007 mee op. Uit tijdgebrek. En misschien ook wel een klein beetje omdat het baldadige van het eerste uur er langzaam wat vanaf sleet. Aan de belangstelling lag het in elk geval niet. Gedurende de hele levensduur van het blad schommelde het aantal betalende abonnees tussen de 1100 en de 1400. Daarnaast verkochten boekhandels van Brielle tot Brugge rond de 500 losse nummers. En dat is ongekend in de Nederlandse streektaalliteratuur.
Je kunt de volledige bijna 1000 pagina’s reportages, verhalen, gedichten en interviews online tot je nemen via de Zeeuwse Tijdschriftenbank.